------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
https://t.me/sure_tips_telegram
⚽گروه تلگرامی استقلال⚽
https://t.me/joinchat/H3zl1hUkZ3PE9a9UT-c35Q
⚽گروه تلگرامی پرسپولیس⚽
https://t.me/joinchat/H3zl1hZKP7kbWGIZVIeH-Q
گروه تلگرامی کسب وکار
https://t.me/joinchat/H3zl1hNYPQS_TEfBMTHlpw
گروه تلگرامی بورس بازان
https://t.me/joinchat/H3zl1hdJOebVn1R_SbGk6w
گروه تلگرامی سوفا اسکور
https://t.me/SofaScores
⚽⚽⚽⚽⚽⚽⚽⚽⚽⚽⚽⚽⚽⚽⚽
گروه تلگرام
گروه تلگرامی پرسپولیس
گروه تلگرامی استقلال
گروه تلگرامی کسب وکار
گروه تلگرامی بورس بازان
گروه تلگرامی وان ایکس بت
گروه تلگرامی کسب وکاربیت کوین
از نگاه ناظران باستانی ، تمام جهان
هستی شامل زمین مسطحی بود که سقفی از ستارگان در بالای آن قرار داشت.
احتمالا از زمانی که بشر دریافت که خورشید، خود یک ستاره است، این ایده شکل
گرفت که چه بسا ستارگان بالای سر ما هر کدام خود خورشیدی برای سیارات
مسکونی دیگر باشند. آنچه که انسان را بیش از هر چیز به حیرت وا میدارد این
است که فهم امروزین ما از ابعاد کیهان چندان عقبه تاریخی ندارد. تا همین
۹۵ سال پیش، یعنی تا سال ۱۹۲۳ میلادی بشر بر این باور بود که تمام جهان
هستی تنها از کهکشان راه شیری درست شده است. این ادوین هابل کیهان شناس بود
که نشان داد آندرومدا بر خلاف تصور آن زمان، درون کهکشان راه شیری نیست و
بلکه جایی آن بیرون و میلیونها سال نوری دور از کهکشان ما قرار دارد.
امروزه ما با وجود تلسکوپهای فضایی و رادیوتلسکوپها بخشهایی از کیهان را
رصد میکنیم که پیش از اینها بشرهیچ شناخت و درکی از آن نداشت. کیهان
شناخته شده در زمانه ما به مراتب بزرگتر از آن است که گالیله و نیوتن و
کپلر و کپرنیک تصور میکردند. امروزه دانشمندان قطر جهان قابل مشاهده را
حدود ۹۳ میلیارد سال نوری تخمین میزنند. جهانی که به گفته آنها حدود
چهارده میلیارد سال پیش آغاز شده، در حال انبساط است و صدها میلیارد کهکشان
دارد. استیون هاوکینگ بر این باور بود که در عالمی با بیش از ۱۰۰ میلیارد
کهکشان، که در هر یک از آنها صدها میلیون ستاره وجود دارد بعید است زمین
تنها جایی باشد که در آن موجودات زنده پدیدار شدهاند. امروزه کیهان شناسان
نه تنها در پی کشف رمز و راز کیهان وچگونگی پیدایش جهاناند بلکه با یک
پرسش بنیادین مواجهاند که در حیطه اخترزیستشناسی Astrobiology قرار
میگیرد. آیا در بین صدها میلیارد کهکشان و ساختارهای عظیم کیهانی، جایی
اثری از حیات پیدا خواهد شد؟ آیا ما تنها موجوداتی هستیم که تصادفا گوشهای
در این کیهان پهناورظاهر شدهایم و میتوانیم چنین سوالاتی را بپرسیم؟
آرتور سی کلارک نویسنده بریتانیایی داستانهای علمی-تخیلی جایی گفته
بود:"دو حالت وجود دارد. یا ما در این گیتی تنهاییم یا تنها نیستیم. هر دو
به یک اندازه ترسناک است."
تلاش برای برقراری تماس یک طرفه
ارتباط احتمالی با بیگانگان فضایی نظیر هر تماس دیگری دو سو دارد: گیرنده و فرستنده. لیکن انسان تا کنون هیچ پیامی که دال بر وجود موجودات هوشمند فرازمینی باشد دریافت نکرده است. تنها سیگنال مشکوک، سیگنال فضایی مرموز و ناشناخته WOW بود که منشاء آن هم پس از چهار دهه رمزگشایی شد. با مطالعات دانشمندان در سالهای اخیر مشخص شد که این سیگنال دریافتی، سیگنال ایجاد شده توسط یک دنبالهدار بوده است و نه پیام ارسالی از یک حیات هوشمند فرازمینی. با این تفاسیر ظاهرا بشر با پیشرفت تکنولوژی به تدریج به این ایده رسیده که خود برای ایجاد ارتباط با بیگانگان فضایی احتمالی پیش قدم شود. کیهان شناسان میدانند که اگر حیات هوشمند فرازمینی وجود داشته باشد لااقل این نزدیکیها و در منظومه شمسی خبری از آن نیست و ما احتمالا در محله ای متروکه و بدون همسایه در فضا زندگی میکنیم. این بدان معنی نیست که جایی در ماه یا مریخ نشانههایی از حیات پیدا نخواهد شد اما مقصود ما در اینجا از حیات فرازمینی، موجودات هوشمند و تمدنهای فرازمینی است و نه به عنوان مثال حیات باکتریایی.- وقتی پرواز به مریخ کار روزانهات باشد
- خیز ناسا 'برای لمس خورشید'
- کشف اجرام تازه در کرانه های دوردست منظومه شمسی
- یک سیاره 'شبیه زمین' در نزدیکی منظومه شمسی کشف شد
- ویژگی-های 'سیاره نهم منظومه شمسی' پیش-بینی شد
- منظومه شمسی شروعی 'بی تلاطم' داشته است
